loodepunk

Διερωτώμαι αν αξίζει μια βόλτα στα μπαρ αυτή τη μέρα. Αν μου αξίζει μια βόλτα μετά από αυτή τη Μερέντα. Δώδεκα τα μεσάνυχτα περίπου της Πέμπτης και εξαιτίας ενός συννημένου μόλις έχω αντιληφθεί ότι είναι του Αγίου Βαλεντίνου. Γουάου. Που να το ξέρω, πέρασα όλη τη μέρα στο πισί και δυο ώρες στο τηλέφωνο. Τώρα καταλαβαίνω γιατί μου είπε χρόνια πολλά η Θοδώρα. Κι όταν της απάντησα Χρόνια Πολλά, της φάνηκα μουτρωμένη. Η Ε. έχει ώρα που κοιμήθηκε, η B. αλυσοδεμένη στο πισί της, ο Άλκης ψήνει μια σερβιτόρα νομίζω ολκής, τα παιδιά στο Καρνάγιο, ο Αντώνης σε ένα μίζερο μπαρ στη Θεσνίκη απ’ όπου τηλεφωνεί όλο κέφια – γουστάρω Καβάλα-Θεσνίκη. Η πιο καλά, η μόνη καλά είναι μάλλον η Μαρίνα, κλειδαμπαρωμένη σ’ ένα δωμάτιο ξανά, με τον τάδε. Η Θοδώρα βρίσκεται στο πιο κινηματογραφικό μέρος: άθλιο χοτέλ των Εξαρχείων μαζί με μπουκάλα ουίσκι, έχοντας κλείσει μόλις σημαντικές μηντιακές μπίζνες. (Μπράβο!). Είναι υπερηχητικό αυτό το ξανθό κορίτσι. Που μου θυμίζει ότι έτσι ήμουν κι εγώ πριν κάτι μήνες -όχι ξανθιά όμως- και άρα, θε να το πάθω ξανά (που λένε εδώ πέρα)

Δε θα βγω.

 είμαι κρυμμένη πίσω απο τον Νικο Ζωιόπουλο, ηθοποιό και λάτρη των λασπόλουτρων που κρατάει ένα κουλούρι με ταχίνι. Διπλα η Ζωη κρατάει ένα ποτήρι κονιάκ, το άλλο χιτ του φεστιβάλ

Πρεπει να διαβάσω το ωροσκόπιό μου. Δεν εχω θερμοσίφωνο, αυτοκίνητο, ιντερνετ, και εσπασα το μεσημέρι και εναν τεράστιο καθρέφτη. Φακ. Μετά δε μπορουσα να στείλω τις φωτο σε ενα περιοδικό που τις περίμενε, και μετά ειχα ενα ασχημο βάιμπ, και μετά…

Ευτυχως εχω τα κλειδιά απο το σπίτι του Θανάση, που μενει κυριως χμ στο εξωτερικό επειδη παντρεύτηκε. Το σπίτι του Θανάση έχει θερμοσίφωνο και DSL. Α, ο Θανασης εχει και αυτοκίνητο. Θα πάω να το ζητήσω! Λες η μαμά του Θαναση να με πλακώσει στις μπουνιές; (Το πολύ πολύ να με πλακώσει στις σπανακόπιτες)

Χθες για να πάω σπίτι μου διέσχισα στις τρεις π.μ. τη βιομηχανική ζώνη που βρισκεται ανάμεσα στο σπίτι μου και στο σπίτι του Θανάση.  Εκεί που δεν είχε καθόλου φώτα και κανένα διερχόμενο αυτοκίνητο μ’ έπιασε μια αγωνία και άρχισα να τρέχω.

 Ά, ναι. Οταν γύρισα απο το φεστ Δραμας δεν ήθελα να βγω για ούζα, δεν ήθελα να πάω για μπάνιο, το μονο που ηθελα ηταν να γράψω ένα κείμενο για το φεστιβάλ ταινιών Δράμας. Το εγραψα πρωτα και μετα εψαξα πού θα το δώσω, πράγμα εντελώς ανάποδο βέβαια. (βρήκα όμως)

Λοιπόν, ωραίο το σπίτι του Θανάση. Αναρωτιέμαι αν έχει τιποτα για φαί στο ψυγείο.

Βρήκα κατι δημητριακά με σταφίδες, απο σιτάρι, μπλιαχ. Τα 2 αδεια σπίτια που φιλοξενήθηκα στη Θεσνίκη είχαν πιο συναρπαστικά ψυγεία: φυστίκια, σοκολατάκια, πίτες, ψωμιά -το ένα είχε αρκετές προμήθειες για εναν επερχόμενο πόλεμο ή μια μικρή πυρηνική καταστροφή.